چگونه سوئد بازیافت را به صنعتی چند میلیون دلاری تبدیل کرد؟

بدنبال گفته ی  کارشناسان ، جهان به دلیل تغییرات آب و هوایی و گازهای گلخانه ای به سمت افزایش فاجعه بار دما در حال حرکت است، بازیافت سوئد به فکر چاره افتاد. سوخت های فسیلی در حال کاهش است در حالی که انتظار می رود تقاضای جهانی برای انرژی در سال 2030 ، پنجاه درصد افزایش یابد. با ادامه رشد جمعیت جهان ، تولید زباله به شدت افزایش می یابد.

در مواجهه با این پیش بینی های تیره و تار ، این کشور فرصتی را شناسایی کرد و انقلاب بازیافت را آغاز کرد. سوئد از طریق یک استراتژی بازیافت فراگیر در سراسر کشور ، بار هزینه بالای زباله را به یک فعالیت سودآور تبدیل کرده است.

تبدیل زباله به انرژی

سوئد با جایگزینی سوخت فسیلی با پسماند برای تولید انرژی ، صرفه جویی می کند. همچنین این کشور سالانه 100 میلیون دلار با واردات زباله و بازیافت زباله های تولید شده توسط سایر کشورها انرژی تولید می کند. انگلستان ، نروژ ، ایرلند و ایتالیا مایلند 43 دلار برای هر تن زباله که سوئد برای این منظور وارد می کند ، بپردازند.
تنها 1 درصد زباله های سوئد به محل دفن زباله ارسال می شود. با سوزاندن زباله ، 52 درصد به انرژی تبدیل می شود و 47 درصد باقی مانده بازیافت می شود. مقدار انرژی تولید شده از زباله به تنهایی گرمایش یک میلیون  و برق را برای 250،000 خانه تامین می کند. در همین حال ، بریتانیا تنها 44 درصد از زباله های خود را بازیافت می کند.

بنابراین آنها چگونه  انجامش می دهند؟ خوب ، اول از همه ، سوئد سریعاً تقاضای رو به رشد را تشخیص داد. آنها در اوایل دریافتند که کمبود منابع و تغییرات آب و هوا هر دو روند برگشت ناپذیر هستند. سوئد با نگاهی درست به این روندها – یعنی با درک بینش هایی که چگونه این روندها بر مشتریان می افزاید و بر کشور تأثیر می گذارد – سوئد توانست از یک فرصت استفاده کند.

انقلاب بازیافت سوئد

اولین تلاش ها برای تبدیل ضایعات به انرژی از اواسط قرن بیستم با اجرای یک سیاست منسجم ملی بازیافت آغاز شد. این امر باعث افزایش نرخ بازیافت شد و کشور را به عنوان یک پیشرو جهانی در بازیافت قرار داد.
سوئد با تبدیل ضایعات خود به انرژی ، انتشار دی اکسید کربن خود را سالانه 2.2 میلیون تن کاهش داده است. بین سالهای 1990 تا 2006 ، انتشار دی اکسید کربن 34 درصد کاهش یافته و پیش بینی شده بود انتشار گازهای گلخانه ای تا سال 2020 در مقایسه با سطوح سال 1990 ، 76 درصد کاهش یابد.
دوم ، آنها زود شروع می کنند. از کودکی به کودکان آموزش داده می شود که بازیافت کنند و این امر در جوامع سوئدی به شیوه ای از زندگی تبدیل شده است. حتی یک روز ملی وجود دارد که در آن کودکان در سراسر کشور برای جمع آوری زباله و نظافت محیط اطراف خود جمع می شوند. معلمان برای مشارکت دادن کودکان در فعالیتهای عملی ، مانند تهیه مقاله خود یا اجرای سیاستهای ضایعات در مدارس ، آموزشهای خاصی را می بینند.

بالاخره همه درگیر می شوند. سوئد بازیافت را آسان ، در دسترس و راحت کرده است. ایستگاه بازیافت را می توان در فاصله حداکثر 300 متری هر منطقه مسکونی یافت. و مشوق هایی نیز وجود دارد: شهروندان سوئدی برای استفاده از ماشین های بازیافت مجاور ، کوپن تخفیف دریافت می کنند.

در توسعه های جدید شهری مانند استکهلم ، چاله های زباله طوری طراحی شده اند که زباله را مستقیماً به مبدل های زباله به انرژی منتقل می کنند. این بدان معناست که زباله های تولید شده توسط ساکنان یک ساختمان مستقیماً به انرژی خانه های خود تبدیل می شود.

به طور خلاصه ، سوئد سه پیشنهاد ضروری برای موفقیت استراتژی خود را تداعی کرد. پیشنهاد ارزشمندی که برای مردم سوئد ، محیطی تمیزتر را فراهم می کند و انرژی کم هزینه ای را برای بیش از یک میلیون خانه فراهم می کند. پیشنهادی که سود تضمین می کند که سوئد نه تنها از طریق حذف هزینه های بالای سوخت فسیلی ، هزینه ها را کاهش می دهد بلکه سالانه 100 میلیون دلار درآمد برای بازیافت زباله های وارداتی ایجاد می کند. و سرانجام ، پیشنهادی که  همه افراد را در اجرای آن درگیر  می کند ، انگیزه های جذابی را برای شهروندان سوئدی برای بازیافت فراهم می کند واز سنین پایین به کودکان بازیافت را  آموزش می دهد.

علیرغم فشارهای فزاینده ، سوئد همه چیز را در دست گرفته است. سوئد به جای سازگاری با تغییرات آب و هوایی و کمبود منابع در زمان وقوع ، پیشگام در صنعت بازیافت شده است ، با تکنولوژی متحد شده است ، مسئولیت اجتماعی دارد و مقرون به صرفه است. شاید وقت آن رسیده باشد که بقیه هم از همین روش پیروی کنیم.

W. Chan Kim و Renée Mauborgne استادان استراتژی INSEAD هستند. آنها نویسندگان کتاب آبی جدید OCEAN SHIFT هستند .